Blog Psyche Plus

Psychologia jedzenia, czyli o tym, jak kolor talerza może wpływać na odbiór smaku jedzonej z niego potrawy. Część druga

Poniedziałek, 27.07.2019, wyd. nr 49

nr49

W pierwszej części tekstu (patrz: poprzedni wpis) spróbowałam przybliżyć temat możliwej modyfikacji doznań smakowych spożywanej potrawy przez różnorodne aspekty jej podania, prezentując badania dotyczące koloru jedzenia oraz koloru naczyń, na których jest ono podane. W poniższym tekście, czyli drugiej części, poszerzę temat, opisując jak rodzaj sztućców, temperatura dania, wielkość porcji oraz tekstura dania mogą wpływać na odbiór jego smaku.

 

Czytaj więcej...

Psychologia jedzenia, czyli o tym, czy kolor talerza może wpływać na odbiór smaku jedzonej z niego potrawy. Część pierwsza

Czwartek, 30.05.2018, wyd. nr 48

nr16

Badania prowadzone w obrębie psychologii jedzenia cieszą się ostatnimi laty niemałym powodzeniem wśród naukowców. Zainteresowanie to nie dziwi, ponieważ pożywienie jest jednym z głównych aspektów funkcjonowania człowieka. Rozwój metod i narzędzi badawczych pozwala odkrywać coraz bardziej złożone zjawiska i zależności w tej dziedzinie. Aspektem będącym składową psychologii jedzenia, na którym chciałabym skupić się w poniższym tekście jest doznanie smakowe oraz możliwość jego modyfikacji poprzez działanie różnorodnych czynników.

 

Czytaj więcej...

Znaczenie ciała w psychoterapii

Poniedziałek, 11.04.2019, wyd. nr 47

nr47

Lekarz nie leczy złamania nogi, choroby nerek, płuc, serca, lecz chorego ze złamaną nogą, chorego z uszkodzeniem nerek itp. Nie chodzi tu o odmianę słów, lecz o praktyczną i dość banalną uwagę, że leczymy chorego człowieka, a nie chory narząd. Złamanie kończyny identyczne w lokalizacji stanowi inny problem lekarski u dwudziestoletniego chorego, niż u siedemdziesięcioletniego. Podobnie nie możemy mówić o chorobach „psychicznych” w przeciwstawieniu do chorób „somatycznych”. Pojęcie „chorej duszy” jest równie fałszywe jak pojęcie „chorego ciała”. Mamy do czynienia nie z chorym ciałem czy chorą duszą (psychiką), ale z chorym człowiekiem.

Antoni Kępiński, „Rytm życia”

 

Czytaj więcej...

"Jedzenie jest dla słabych ludzi". Internetowe społeczności pro-ana i pro-mia - zagrożenie czy pomoc w chorobie?

Piątek, 15.02.2019, wyd. nr 46

nr46

„Jedzenie jest dla słabych ludzi”; „Jeśli inni mówią Ci, że jesteś za chuda to Ci zazdroszczą”; „Jeśli inni widzą problem w Twoim stylu życia, to jest to ich problem, a nie Twój”. W "świecie motylków" (osoby należące do społeczności pro-ana nazywają siebie motylkami) można poczuć się rozumianym, akceptowanym i potrzebnym. Wspieranie się i chwalenie za przejawianie zachowań anorektycznych daje poczucie przynależności do grupy. Kto inny jak nie druga osoba zmagająca się z takimi samymi problemami zrozumie nasze myśli i uczucia? Stopniowo, niemal niezauważalnie, świat wirtualny zajmuje miejsce realnej rzeczywistości… Łatwo zapomnieć o tym jak bardzo jest niebezpieczny.

 

Czytaj więcej...

Wpływowi mieszkańcy naszego brzucha. Mikrobiota jelitowa a zaburzenia emocjonalne i psychiczne

Poniedziałek, 11.01.2019, wyd. nr 45

nr45

Ludzkie ciało jest gospodarzem ogromnej liczby różnorodnych drobnoustrojów (mikroorganizmów), które pełnią ważne i korzystne dla nas funkcje. O ile to, że oddziałują one na naszą fizjologię (np. uczestniczą w procesie trawienia) jest wiedzą powszechnie znaną, o tyle ich wpływ na nasze funkcjonowanie emocjonalne i zdrowie psychiczne może wydawać się czymś niejasnym i zaskakującym. Coraz większa liczba pojawiających się w ostatnich latach publikacji naukowych dotyczących zależności między mikroorganizmami a psychiką otwiera całkowicie nowy rozdział w psychiatrii i psychologii, a także powoli rozjaśnia nam tę fascynującą, acz wciąż zagadkową kwestię.

 

Czytaj więcej...

Ruch „body positive” – znaczenie, możliwości i ograniczenia

Poniedziałek, 15.11.2018, wyd. nr 44

nr44Żyjemy w czasach, gdzie każdy może podzielić się swoim życiem osobistym z innymi ludźmi poprzez portale społecznościowe. To tam codziennie widzimy setki zdjęć znajomych i obcych nam ludzi, którzy wpuszczają innych do swojego prywatnego, często intymnego życia. Od pewnego czasu na Instagramie, Twitterze czy Facebooku można zaobserwować rozwijający się ruch „body positive”. Jest to odpowiedź na promowany w mediach kanon piękna - nierealny i pełen filtrów. Ruch zachęca do życia w zgodzie z samym sobą oraz akceptacji swojego ciała. To brzmi idealnie. Momentami ta droga prowadzi jednak w ślepą uliczkę.

 

Czytaj więcej...

Kiedy i jak się pożegnać. Zakończenie procesu psychoterapeutycznego

Środa, 24.10.2018, wyd. nr 43

nr16

Zakończenie procesu terapeutycznego jest niezwykle ważnym etapem pracy terapeutycznej – zarówno dla pacjenta, jak i dla terapeuty. Wydaje się jednak, że często jest również tematem pomijanym, rzadko poruszanym. Decyzja o zakończeniu psychoterapii powinna być podjęta wspólnie przez pacjenta i terapeutę. Końcowa faza terapii jest nie mniej ważna niż inne – służy ona podsumowaniu efektów psychoterapii, wymaga zaadaptowaniu się do zmian, które zaszły w toku procesu w pacjencie i jego sytuacji życiowej, a często pozwala również na przepracowanie wcześniej niedostępnych tematów.

 

Czytaj więcej...

CYWILIZACJA W DEPRESJI

nr42 s
Depresja jest zaburzeniem psychicznym, którego wagi nie sposób przecenić. Według ustaleń Światowej Organizacji Zdrowia, z jego powodu cierpi powyżej 300 milionów ludzi i przynajmniej 1,5 miliona w samej Polsce1. Jeśli tylko uwzględnimy jeszcze najbliższych członków rodziny czy przyjaciół osób chorych, okaże się, jak astronomiczna jest liczba osób, na których życiu pośrednio lub bezpośrednio odciska się depresja.

Czytaj więcej...

Psychoterapia psychodynamiczna – podstawowe intuicje i zasady

Poniedziałek, 7.06.2018, wyd. nr 41

nr41

"Psychoterapia" - to tak poważnie i jednoznacznie brzmiące słowo w rzeczywistości jest pojęciem o wyjątkowo szerokim zakresie znaczeniowym. W jej ramach około trzy tysiące terapeutów w Polsce razem ze swoimi klientami wspólnie pracuje nad rozwiązywaniem ważkich problemów emocjonalnych, psychicznych lub życiowych [1]. Można powiedzieć jednak, że psychoterapia psychoterapii nierówna; każdy specjalista operuje bowiem w ramach jednego z teoretycznych nurtów, które często różnią się od siebie założeniami teoretycznymi, rozumieniem problemów i metodami pracy. Być może najlepiej rozpoznawalnym nurtem psychoterapii jest podejście psychoanalityczne (zwane także szerzej podejściem psychodynamicznym). Jego założycielem był słynny austriacki lekarz i neurolog Sigmund Freud. Innymi twórcami kładącymi podwaliny pod nurt psychoanalityczny byli Carl Gustav Jung, Alfred Adler, Melanie Klein i Jacques Lacan.

 

Czytaj więcej...

FIT czy KIT - czyli kilka słów o niebezpieczeństwach zdrowego odżywiania

Poniedziałek, 26.04.2018, wyd. nr 40

nr16

Nie jest oficjalnie uznawana za zaburzenie odżywiania. Nie znajdziemy jej w aktualnie obowiązujących klasyfikacjach chorób i zaburzeń psychicznych. Nie ma statystyk obrazujących wielkość problemu jaki stanowi. Wystarczy jednak zajrzeć do mediów społecznościowych, by uświadomić sobie w jak dużym stopniu może dotykać naszego społeczeństwa. Niebezpieczna niczym anoreksja, niełatwa do dostrzeżenia jak bulimia, równie utrudniająca funkcjonowanie co obsesyjno-kompulsywne objadanie się, a wciąż mało znana. Mowa o ortoreksji – obsesji zdrowego odżywiania.

 

Czytaj więcej...

Zrozumieć alpinistę? O biologicznych uwarunkowaniach pasji do sportów ekstremalnych

Poniedziałek, 08.03.2018, wyd. nr39

nr38

W obliczu niedawnych wydarzeń, nawet osoby, które do tej pory nie interesowały się wspinaczką górską natrafiły najpewniej na informacje o Tomaszu Mackiewiczu i Elisabeth Revol, próbujących zdobyć szczyt Nanga Parbat, czy o narodowej zimowej wyprawie na K2. Kiedy telewizja relacjonowała każdą chwilę akcji ratunkowej na Nanga Parbat i przekazywała najnowsze wieści od ekipy wspinaczy z K2, w internecie rozgorzały dyskusje, które zapewne nigdy nie zakończą się konkluzją odpowiadającą wszystkim zaangażowanym rozmówcom. Pośród wielu komentarzy ze słowami wsparcia, wyrażających wiarę w powodzenie wyprawy oraz podziw dla jej uczestników, mniej pochlebne osądy o takiej aktywności jak wspinaczka wysokogórska także nie były odosobnione. Negatywne opinie najczęściej klasyfikowały himalaistów jako skrajnych egoistów nastawionych na realizację indywidualnych potrzeb, którzy świadomie wystawiają się na ryzyko utraty życia, nie myśląc o swoich rodzinach, czy osobach, które ewentualnie ich ratując, narażają również siebie na niebezpieczeństwo.

 

Czytaj więcej...

Postanowienia noworoczne. Realizm i rozwój

Piątek, 29.12.2017, wyd. nr 38

nr38

Przed nami zabawa sylwestrowa, Nowy Rok i rozpowszechniona w naszej kulturze praktyka podejmowania postanowień noworocznych. Powszechnie decydujemy się zrzucić wagę, rozpocząć ćwiczenia, zainwestować w życie towarzyskie, starannie oszczędzać lub przeczytać jakąś liczbę książek. Nawet jeśli nie wszyscy decydujemy się sformułować jakieś własne postanowienie z okazji rozpoczęcia nowego roku kalendarzowego, z pewnością każdy z nas zna osoby podejmujące się tego wyzwania. Przypadłością tego zwyczaju jest też jednak – obecna w niezliczonych żartach – łatwość, z jaką porzucamy przyjęte postanowienia. Czy w takim razie warto podejmować postanowienia noworoczne? Co mówią na ten temat wyniki badań naukowych? I jeśli tak, w jaki sposób można zatroszczyć się o to, by ich realizacja wypadła lepiej?

 

Czytaj więcej...

„Smutno mi. Chyba mam depresję...” czyli kilka słów o (nie)zdrowiu psychicznym człowieka współczesnego cz. II

Poniedziałek, 10.11.2017, wyd. nr 37

nr16

Kiedy rozkłada nas choroba – pojawia się gorączka, kaszel, ból brzucha albo inne niepokojące objawy – często, zamiast iść prosto do lekarza, wybieramy drogę na skróty i o diagnozę pytamy „wujka Google”. W końcu to „specjalista” niemalże idealny – darmowy, dostępny o każdej porze dnia i nocy. Niestety, często na tym jego zalety się kończą. Internetowy doradca prezentuje w odpowiedzi na zapytanie chorego tysiące najróżniejszych diagnoz (od przeziębienia aż po rzadkie choroby śmiertelne), wśród których trudno jest znaleźć tę najbardziej prawdopodobną.

 

Czytaj więcej...

Psycholog, psycholog kliniczny, psychoterapeuta – czym się zajmują i czym się od siebie różnią?

Niedziela, 08.10.2017, wyd. nr 36

nr36

Osoba, która nie miała do tej pory do czynienia z nauką psychologii i zawodem psychologa może poczuć się nieco zagubiona zauważając, że na stronach poświeconych temu zagadnieniu pojawia się wiele określeń na, wydawałoby się, jeden, ten sam zawód. Oprócz podstawowego „psychologa” znajdziemy także „psychologa klinicznego”, czy „psychoterapeutę”. Czy te osoby mają taką samą wiedzę, czym się zajmują, czym się od siebie różnią? Na te pytania postaram się odpowiedzieć, przedstawiając również ścieżkę naukową i zawodową, którą musiały przebyć konkretne osoby, aby uzyskać taki tytuł.

 

Czytaj więcej...

„Wszystko mnie stresuje. Cały czas jestem znerwicowany!” – czyli kilka słów o (nie)zdrowiu psychicznym człowieka współczesnego cz. I

Piątek, 11.08.2017, wyd. nr 35

nr35

Nerwice, zwane także zaburzeniami lękowymi dotyczą coraz większej części populacji. Ich rodzajów jest bardzo wiele – lękowa, natręctw, hipochondryczna, depresyjna – i świetnie ukrywają się pod przykrywką innych chorób dając odpowiednie objawy somatyczne. Według badania EZOP – pierwszego w Polsce badania epidemologicznego zaburzeń psychicznych przeprowadzonego zgodnie z metodologią Światowej Organizacji Zdrowia - szacuje się, że w Polsce na zaburzenia nerwicowe cierpi około 10% społeczeństwa.

 

Czytaj więcej...

„Co ty wyprawiasz idioto?! Zwariowałeś?” czyli stygmatyzacja osób chorych psychicznie w Polsce

nr34

Świr. Wariat. Nienormalny. Pewnie nie raz słyszałeś, gdy ktoś używał podobnych słów w stosunku do znajomego, który go zdenerwował, gburowatego szefa, który wydał polecenie nie do wykonania czy osoby uprawiającej wyjątkowo ryzykowną dyscyplinę sportową. Czy to coś niestosownego? Obraźliwego? Czy określenia te są przejawem dyskryminacji osób chorych psychicznie? Czy mogą negatywnie wpływać na rzeczywistość, w której żyją? Czy są w stanie utrudnić lub uniemożliwić im proces zdrowienia?

Prawdopodobnie w pierwszej chwili odpowiedziałbyś, że nie. To przecież niewulgarne określenia, których powszechnie używa się w stosunku do osób, których zachowanie wydaje się nieracjonalne, ryzykowne, absurdalne. W rzeczywistości jednak jest to jeden z najpowszechniejszych i najbardziej tolerowanych społecznie rodzajów stygmatyzacji, z którym na co dzień spotykają się osoby chore psychicznie. Co gorsza – nie jedyny.

Czytaj więcej...

„Nie ma zdrowia bez zdrowia psychicznego!” czyli o Marszu o Godność i Kongresie Zdrowia Psychicznego.

nr33

8 maja w Sali Marmurowej Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie odbył się pierwszy w Polsce Kongres Zdrowia Psychicznego, a następnie „Marsz o Godność” w obronie praw osób chorujących psychicznie. Chociaż w wydarzeniu wzięły udział setki osób, media na ten temat mówiły niewiele, a dziś – poza oficjalną stroną KZP i jednym portalem informacyjnym - trudno znaleźć o przemarszu jakiekolwiek informacje. Nienagłaśnianie go wydaje się niepokojące, ponieważ kwestia jakości i dostępności leczenia psychiatrycznego oraz opieki psychologicznej może dotyczyć nie tyko znajomych czy członków naszych rodzin, ale także nas samych.

Pomysł na organizację kongresu i marszu narodził się na przełomie roku 2014 i 2015, kiedy okazało się, że Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego ma zostać zlikwidowany w procesie legislacyjnym nad Ustawą o Zdrowiu Publicznym.Wzburzone tym pomysłem środowiska psychiatryczne, psychoterapeutyczne i psychologiczne podjęły stanowcze kroki mające na celu zatrzymanie tego procesu. Ostatecznie udało się powstrzymać likwidację NPOZ.

Czytaj więcej...

O nawykach – na czym polegają i jak możemy je modyfikować – plan działania

nr32

Nawyki, przyzwyczajenia, rutyny, maniery, zwyczaje - to słowa opisujące to samo zjawisko, które jest nam wszystkim dobrze znane. Każdy z nas codziennie powtarza co najmniej kilka swoich przyzwyczajeń, choć nierzadko nie zwracamy nawet uwagi na ich wykonywanie. Myślę, że zdecydowanej większości z nas zdarzyło się po wyjściu na ulicę poważnie zastanowić się nad tym, czy zamknęliśmy mieszkanie na klucz. Nie mogąc przypomnieć sobie czy to zrobiliśmy, wracamy się pod drzwi i okazuje się, że pomimo braku wspomnienia o wykonaniu tej czynności - mieszkanie jest zamknięte. Ten przykład bardzo dobrze obrazuje definicję nawyków - są to zautomatyzowane czynności, sposoby zachowania i reagowania, które nabywamy poprzez ćwiczenie.

Nawyki bardzo często pomagają nam w życiu. Chociażby powyższy przykład z zamykaniem drzwi - nie musimy obawiać się, że nawet, gdy się spieszymy zapomnimy przekręcić klucz w zamku. Wiele jest jeszcze innych przykładów pozytywnych rutyn - mycie zębów, wypijanie butelki wody w ciągu dnia, gaszenie światła przy wychodzeniu z pomieszczenia. Z wykonywania takich czynności w sposób automatyczny możemy się tylko cieszyć.

Czytaj więcej...

Czy warto pytać o zdanie specjalistów od zdrowia psychicznego? O ograniczeniach diagnozy.

nr31

Proces diagnostyczny jest skomplikowany i czasochłonny. Wymaga sprawnej analizy wielu danych zebranych podczas obserwacji i szczegółowego wywiadu z pacjentem, badania obrazowego lub testowego. Mimo to, trafność stawianych diagnoz jest często niedoskonała a badacze wciąż pracują nad tym, aby była ona większa (O’malley, Cook, Price, Wildes, Hurdle, Ashton, 2005). Toteż, jeśli czasami nawet rzetelny proces diagnozy nie daje pewności, co do trafności rozpoznania, czy jest możliwe, aby postawić dobrą diagnozę w przypadku osób, które znamy jedynie z mediów? I czy psychiatrzy oraz psycholodzy są do tego uprawnieni?

W 2016 roku powstał manifest, w którym stwierdzano, że u Donalda Trumpa obserwuje się „zaburzenia wielkościowe, brak empatii i złośliwy narcyzm”. Pod taką diagnozą ówczesnego kandydata na prezydenta Stanów Zjednoczonych podpisało się 2600 psychiatrów i psychologów amerykańskich. Tym samym specjaliści ci złamali zasadę Goldwatera.

Czytaj więcej...

Choruję i znam swoje prawa. Czyli krótki poradnik dla osób leczących się psychiatrycznie i ich bliskich.

nr30

Ktoś mądry powiedział mi kiedyś, że czasami należy mówić rzeczy (dla nas) oczywiste, co było zupełnie nieoczywiste i bardzo potrzebne. Dlatego ja dzisiaj też zacznę od rzeczy oczywistych. Pacjent nie jest pacjentem w pierwszej kolejności - jest matką, synem, czy mężem, przełożoną lub podwładnym. A na początku zawsze jest człowiekiem. Co więcej, człowiekiem nigdy być nie przestaje.

Dlatego każdy posiada prawa przyznane mu na mocy Rozdziału II Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. oraz Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka. Są to m.in.: prawo do ochrony życia, prawo do nietykalności osobistej, prawo do obrony, prawo do rzetelnego sądu, prawo do prywatności, prawo do nauki czy dostępu do opieki zdrowotnej.

Czytaj więcej...

"Ona jest tak samo zimna jak moja matka" - kilka słów o przeniesieniu w relacji terapeutycznej.

Czwartek, 29.12.2016, wyd. nr 29

nr29

Oczywistym jest, że procesowi terapeutycznemu towarzyszy mnóstwo emocji – w końcu terapia to swego rodzaju podróż w głąb siebie, której celem jest między innymi lepsze poznanie i zrozumienie swojego wewnętrznego Ja. Aby to osiągnąć trzeba otworzyć się przed drugą osobą i zwierzyć z najgłębszych i najbardziej intymnych doświadczeń, pragnień i uczuć. Psychoterapeuta jest w tym procesie postacią kluczową, ponieważ pełni rolę „przewodnika” - wskazuje, ale nie narzuca, wspiera i komentuje, ale nie daje gotowych rozwiązań, konfrontuje i pomaga zmieniać świadome i nieświadome aspekty tego, jak postrzegamy siebie, ludzi i świat.

 

Czytaj więcej...

Strach ma wielkie oczy. O psychoterapii w Polsce.

Niedziela, 4.12.2016, wyd. nr 28

nr28

Na pytanie o sposób porowadzenia psychoterapii i poziom kompetencji polskich psychoterapeutów w sposób systematyczny i możliwie szczegółowy próbowali odpowiedzieć pracownicy Wydziału Psychologii UW. Wyniki ważnego badania, w którym dokonali przeglądu praktyki psychoterapeutycznej w Polsce, zostały właśnie opublikowane (1).

 

Czytaj więcej...

W poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi. O uchodźcach raz jeszcze.

Środa, 25.10.2016, wyd. nr 27

nr27

Przeglądając gazety czy Internet można dostrzec, że stosunek Polaków do przyjmowania uchodźców jest co najmniej niechętny. Swoją antypatię tłumaczymy tym, że wpuszczając ich do kraju wpuścimy tym samym terrorystów, że po przyjeździe zabiorą nam miejsca pracy, że będą atakować Polki... Z pomocą mediów stawiamy znak równości między islamem a terroryzmem, między uchodźcami a imigrantami, między cudzoziemcami a przestępcami.

 

Czytaj więcej...

(Za)ciasne ramy normalności...

Poniedziałek, 29.08.2016, wyd. nr 26

nr26

Odsetek osób chorujących na schizofrenią na całym świecie jest taki sam i wynosi 1%. Bez względu na to w jakim zakątku świata się urodziliśmy szansa, że zachorujemy jest taka sama. Inaczej jest jednak z wychodzeniem ze schizofrenii. Co może być zaskakujące, lepsze rokowania na powrót do zdrowia dotyczą osób z krajów rozwijających się (np. Mołdawia, Boliwia, Albania) niż krajów rozwiniętych (np. USA, Wielkiej Brytanii, Niemiec).

 

Czytaj więcej...

Pierwsza konferencja z cyklu "Praktyczne aspekty pracy psychoterapeutycznej" już za nami..."

Poniedziałek, 29.06.2015, wyd. nr 25

nr25a

W sobotę 14 maja 2016 roku w Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie odbyła się konferencja pod tytułem „Na pograniczu psychozy”, pierwsza edycja cyklu „Praktyczne aspekty pracy psychoterapeutycznej”. Konferencja była organizowana przez Polskie Towarzystwo na rzecz Psychologicznego i Społecznego Podejścia do Psychoz (Polski oddział ISPS), Instytut Analizy Grupowej „Rasztów”, Ośrodek Psychoterapii i Psychiatrii PSYCHE PLUS oraz Akademię Pedagogiki Specjalnej im. M. Grzegorzewskiej.

 

Czytaj więcej...

„Czy warto umieć czytać w myślach?” czyli kilka słów o mentalizacji.

Sobota, 19.04.2016, wyd. nr 24

nr24

Wyobraźmy sobie następującą sytuację. Jesteśmy w restauracji. Przy stoliku obok siedzi kobieta. Spogląda na telefon, potem na zegarek, wypatruje przez okno. Wszystko robi bardzo szybko. Po pewnym czasie przychodzi mężczyzna, który uśmiecha się do niej szeroko, jednak ona tego nie odwzajemnia, jest wzburzona, zaczyna żywo gestykulować, nadmiernie głośno mówić, ma napiętą twarz. Spodziewamy się, że kobieta czekała na mężczyznę, a ten się spóźnił. Zachowywała się nerwowo już przed jego przybyciem – być może się niepokoiła. Gdy przyszedł, zaczęła robić mu wyrzuty. Pewnie czuła dużą złość, tym bardziej, że twarz mężczyzny nie wyrażała żalu czy poczucia winy.

 

Czytaj więcej...

Warszawiak przestraszony i smutny. Analiza raportu nt. stanu zdrowia mieszkańców Warszawy wskazuje na większą rozpoznawalność zaburzeń nastroju i zaburzeń nerwicowych w porównaniu do reszty kraju.

Sobota, 05.03.2016, wyd. nr 23

nr23

Warszawa to nowoczesne miasto, które oferuje wiele możliwych ścieżek rozwoju, wysoki komfort życia, dostęp do wielu atrakcji. Jednocześnie wielu kojarzy się przede wszystkim z pędem, gwarem, hałasem, z niekończącym się wyścigiem szczurów. Bodźce, które oddziałują na przeciętnego Warszawiaka są bardziej zróżnicowane i nasilone niż w przypadku przeciętnego Polaka. Można zatem przypuszczać, że specyfika trudności psychicznych doświadczanych przez mieszkańców stolicy będzie nieco odmienna. Jednocześnie wydaje się, że większa będzie dostępność specjalistycznej opieki w tym zakresie.

 

Czytaj więcej...

Po kolejnej demonstracji przed sejmem w Warszawie… Kilka słów o uzgadnianiu znaczeń

Piątek, 19.02.2016, wyd. nr 22

nr22

Generalnie nie lubię oglądać telewizji. Chwilami jestem nawet wdzięczna moim dzieciom, które głośno protestują, kiedy staram się słuchać rozmów kolejnych ekspertów i polityków. Wyłączam TV. Odcinam się wtedy od rzeczywistości zewnętrznej i zanurzam w świat wyobraźni małych ludzi. Zamieniam świat realny na świat fantazji… I przy tym nie mam wątpliwości, która rzeczywistość jest bardziej prawdziwa.

 

Czytaj więcej...

Wyobraź to sobie. Trudności w codziennym funkcjonowaniu osób z rozpoznaniem schizofrenii

Poniedziałek, 21.12.2015, wyd. nr 21

nr21

Schizofrenia wielu osobom kojarzy się głównie z objawami wytwórczymi – urojeniami, myślami prześladowczymi, tworzeniem własnej rzeczywistości i uciekaniem w nią. Tymczasem jest to jedna ze stron schizofrenii – może bardziej spektakularna, budząca zaciekawienie, fascynację, lęk; być może dlatego że tak różna, trudna do wyobrażenia dla osób, które nigdy nie doświadczyły objawów psychotycznych. Ale te objawy to tylko część doświadczeń związanych z chorobą. Dzięki lekom przeciwpsychotycznym można dziś znacząco zredukować objawy pozytywne i zmniejszyć częstość nawrotów epizodów psychotycznych. Ale codzienność, nawet przy nieobecności tych objawów, jest trudna. Jak bardzo?

 

Czytaj więcej...

Nie być samotną wyspą. Bliskie relacje wśród osób z doświadczeniem psychozy

Poniedziałek, 01.11.2015, wyd. nr 20

nr20

Pierwszymi skojarzeniami pojawiającymi się w odpowiedzi na hasło "schizofrenia" są towarzyszące tej chorobie objawy pozytywne - omamy i urojenia. Na wielu płaszczyznach zmieniają one sposób odbioru rzeczywistości osoby dotkniętej psychozą oraz wywołują niezrozumienie i lęk otoczenia. Faza ostrej psychozy z nasilonymi omamami i urojeniami nie trwa zazwyczaj zbyt długo. Ustępujące objawy wytwórcze powodują wysunięcie się na pierwszy plan innych trudności: specyficznych zaburzeń poznawczych i spadku aktywności. Szczególnie istotnym, chociaż często pomijanym problemem dotykającym chorych, jest przejmujące poczucie samotności [1].

 

Czytaj więcej...

Czy psychoterapia zmienia mózg?

Poniedziałek, 7.09.2015, wyd. nr 18

nr18

W ciągu ostatnich kilku dekad znacznie zmieniło się dychotomiczne postrzeganie biologicznego i psychologicznego podłoża zaburzeń psychicznych. Niegdyś sądzono, że zaburzenia o podłożu psychologicznym należy leczyć za pomocą psychoterapii, natomiast biologicznym za pomocą leków. Współczesne myślenie zarówno o etiologii zaburzeń jak i sposobach ich leczenia uwzględnia oba wymienione aspekty funkcjonowania człowieka.

 

Czytaj więcej...

Mój sąsiad słyszy głosy. Czy to powinno mnie zaniepokoić?

Poniedziałek, 10.08.2015, wyd. nr 17

nr16

W większości z nas wiadomość, że nasz sąsiad czy przyjaciel słyszy głosy, wywołałaby prawdopodobnie niepokój, a następnie podejrzenie choroby psychicznej. Nie bylibyśmy odosobnieni w takiej reakcji. Słyszenie głosów jest wymieniane przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne jako jeden z objawów schizofrenii, psychozy afektywnej lub zaburzeń dysocjacyjnych. Bezkrytyczne traktowanie tych wytycznych może jednak prowadzić do kuriozalnych sytuacji [1].

 

Czytaj więcej...

Jak to możliwe, że ten chłopak śmiał się tak jak my? O manowcach równania osoba = schizofrenia.

Poniedziałek, 20.07.2015, wyd. nr 16

nr17

Celem tego krótkiego eseju jest zwrócenie uwagi na problem, z którym spotyka się wiele osób cierpiących na schizofrenię – utożsamieniem ich osoby z chorobą. Inspiracją do podjęcia tego tematu stały się moje obserwacje, dotyczące tego, jak w mediach (telewizji, wiadomościach, Internecie, prasie) mówi się o osobach cierpiących na schizofrenię, a także to, jak rozumiana (a raczej: jak bardzo nie rozumiana lub błędnie rozumiana) jest choroba przez tych, którzy nie interesują się osobiście tematem zdrowia i zaburzeń psychicznych. Problem ten stał się na tyle palący, że obecnie w środowisku naukowców i klinicystów odchodzi się od określania osób z diagnozą schizofrenii za pomocą określenia „schizofrenik”.

 

Czytaj więcej...

Masz nerwicę, jesteś znerwicowany. Parę słów o pojęciu „nerwica”.

Poniedziałek, 29.06.2015, wyd. nr 15

nr15

“Nerwica” to słowo występujące w powszechnym użyciu; mianem „znerwicowanej” potocznie określa się osobę reagującą nerwowo, zestresowaną czy impulsywną. „Nerwica” to również termin medyczny odnoszący się do bardzo różnorodnej grupy zaburzeń. Został on wprowadzony przez szkockiego lekarza Williama Cullena pod koniec XVIII w., a popularność zyskał wraz z rozwojem psychoanalizy. Początkowo szeroko wykorzystywany, obecnie jest używany coraz rzadziej na rzecz określenia „zaburzenia lękowe”. Głównym wkładem Freuda i psychoanalityków w zdefiniowanie nerwic było podkreślenie ich psychogennego, a nie neurologicznego podłoża [1].

 

Czytaj więcej...

O słowach, które ranią. Termin „schizofrenia” w przestrzeni publicznej.

Poniedziałek, 1.06.2015, wyd. nr 14

nr14

W przestrzeni publicznej często zwraca moją uwagę niezwykła popularność słowa „schizofrenia” i różnych jego pochodnych. „Schizofreniczna sytuacja na wschodzie”, ”schizofreniczny świat polskiej akcyzy” – to nagłówki w dużych portalach informacyjnych. Określeniem tym chętnie posługują się osoby publiczne m.in. politycy i duchowni. Ostatnio jeden z watykańskich kardynałów ostrzegał przed „niebezpieczną schizofreniczną patologią” (wypowiedź dotyczyła oddzielania praktyki duszpasterskiej od nauki katolickiej). Przymiotnik ten zazwyczaj wykorzystywany jest do podkreślenia dwuznaczności, niekonsekwencji, wewnętrznej sprzeczności, absurdu i ma znaczenie pejoratywne. Tymczasem określenie to odnosi się bezpośrednio do istniejącej choroby, na którą zapada każdego roku w Polsce około 15 000 osób.

 

Czytaj więcej...

Zaburzenie integracji, zaburzenie dostrojenia się, zaburzenie myślenia i percepcji. Alternatywne nazwy dla schizofrenii na świecie.

Poniedziałek, 18.05.2015, wyd. nr 13

nr13

Wyrażenie schizofrenia pochodzi z języka starogreckiego. Składa się z dwóch członów – schizein - „rozszczepić” i phren - „umysł”. W języku polskim podobnie jak w języku angielskim, nie tłumaczy się tej nazwy, ale zostawia w jej pierwotnym kształcie (schizophrenia). W większości krajów świata używany jest termin „schizofrenia”, chociaż w niektórych państwach funkcjonuje tłumaczenie tego pojęcia, czyli „rozszczepienie umysłu”.

 

Czytaj więcej...

Maj zanurzony w psychologii. Lista konferencji i innych wydarzeń z dziedziny psychologii odbywających się w maju w Warszawie

Poniedziałek, 11.05.2015, wyd. nr 12

nr12

Dla wszystkich Czytelników bloga PSYCHE PLUS przygotowaliśmy listę konferencji i wydarzeń tematycznie powiązanych z zagadnieniami z dziedziny psychologii w tym przede wszystkim psychoterapii, które odbędą się jeszcze w maju b.r. w Warszawie. Wydarzenia podzieliliśmy na trzy kategorie: (1) dla profesjonalistów, (2) organizowane przez studentów dla studentów (ale nie tylko) oraz (3) wydarzenia popularno-naukowe oraz uporządkowaliśmy je chronologicznie. Zachęcamy do aktywnego udziału!

 

Czytaj więcej...

Kolega z „paczki” dostaje psychozy

Poniedziałek, 4.05.2015, wyd. nr 11

nr11

Gdy pewnego dnia, kilka lat temu, okazało się, że mój dobry znajomy (dla ułatwienia nazwę go Jankiem*), w trybie nagłym trafił do szpitala psychiatrycznego, byłam w szoku. Nie znałam wtedy żadnej innej osoby, która doświadczyła psychozy, a tym bardziej takiej, u której zdiagnozowano schizofrenię (albo nie wiedziałam, że znam).

 

Czytaj więcej...

Czy Polska jest zieloną wyspą (prawie) bez depresji? Zaskakujące wyniki badania EZOP Polska.

Poniedziałek, 27.04.2015, wyd. nr 10

nr10

W ubiegłą sobotę organizowaliśmy dzień otwarty ośrodka PSYCHE PLUS, w trakcie którego odbył się m.in. cykl wykładów pod wspólnym tytułem: „Depresja, lęk, bezsenność. Co trapi mieszkańca wielkiego miasta?”. Wybrany tytuł sugeruje stosunkowo częste występowanie depresji wśród m.in. nas, mieszkańców Warszawy. Taką myśl potwierdzają zebrane dane -około 10% ludzi na świecie przynajmniej raz w życiu zachoruje na depresję [1] a w ciągu jednego roku depresji doświadcza 5% populacji Unii Europejskiej [2]. Nie bez kozery (tj. są na to twarde dowody) WHO pisze o depresji jako o „globalnym kryzysie”.

 

Czytaj więcej...

Wstępniak #2

Poniedziałek, 20.04.2015, wyd. nr 9

wstępniak

Mija, mija czas i już nasze dziecko zaczyna podnosić główkę. Jeszcze jest malutkie - dopiero 5 tygodni temu przyszło na świat, a niewiele wcześniej było w niebycie.

Zaczęło się od wstępniaka – krzyk dziecka, że jest na świecie. Następnie niemowlę zaczęło wierzgać nogami i dzielić się swoimi przemyśleniami (tak, ten mały bejbiczek!). Ujęło to w formie jednego tekstu specjalistycznego na temat analizy grupowej, trzech tekstów na temat psychozy, dwóch tekstów na temat depresji oraz jednej recenzji filmu.

Czytaj więcej...

Depresja osób starszych

Poniedziałek, 13 kwietnia 2015, wyd. nr 8.

Nr8

Gdy myślimy o problemach osób w starszym wieku, jednymi z pierwszych skojarzeń są zapewne choroby somatyczne czy obniżająca się sprawność fizyczna. Mniej oczywista może być myśl, że seniorzy stosunkowo często borykają się z depresją. Badania wskazują, że ten problem dotyka 8% - 15% osób po 65. roku życia [1].

 

Czytaj więcej...

Depresja jest jak nowotwór

Poniedziałek, 6 kwietnia 2015, wyd. nr 7.

Nr7

Książka „Życie wypuszczone z rąk” [1], która niedawno ukazała się w Polsce, jest nie tylko biografią znakomitego niemieckiego bramkarza Roberta Enke, ale także źródłem informacji na temat potencjalnie śmiertelnej choroby jaką jest depresja. Zainteresowanych zachęcam do sięgnięcia po książkę, a także do przeczytania wywiadu z jej autorem – Ronaldem Rengiem [2].

 

Czytaj więcej...

Tylko pamiętaj, nie mów nikomu…

Poniedziałek, 30 marca 2015, wyd. nr 6.

Nr6

Osoby, które doświadczyły choroby psychicznej różnie o tym myślą. Nie da się jednak nie myśleć. Pytanie: „czy i jak mówić o chorobie” wraca jak bumerang podczas spotkań grupy terapeutycznej pod koniec hospitalizacji, tuż przed powrotem jej członków do swojego środowiska. Różne są też doświadczenia osób chorujących: czasem inni zaczynają więcej rozumieć, dają pomoc i wsparcie, częściej jednak ujawnienie faktu zachorowania budzi nieufność, onieśmiela, zniechęca, buduje dystans.

 

Czytaj więcej...

Kto w Polsce prowadzi psychoterapię osób, które doświadczyły psychozy?

Poniedziałek, 23 marca 2015, wyd. nr 5.

Nr5Kto

Czy wiecie, że nie każdy psychoterapeuta podejmuje się pracy z osobami, które doświadczyły psychozy? Wyniki badania, które przeprowadził zespół pod kierownictwem prof. Lidii Grzesiuk [1], wskazują, że w Polsce mniej więcej 1/3 osób, które prowadzą psychoterapię, pracuje z osobami psychotycznymi (w tym z osobami, które doświadczyły objawów schizofrenii). Wynik ten – co łatwo przeliczyć – oznacza też, że około 2/3 terapeutów w Polsce nie podejmuje się pomocy osobom z problemami natury psychotycznej. To dużo czy mało?

 

Czytaj więcej...

Życie bez kostiumu superbohatera

Piątek, 20 marca 2015, wyd. nr 4.

1.3.birdmanfd

Cztery Oskary w 2015 roku, w tym dla najlepszego filmu. Jego oglądanie to czysta przyjemność, a reżyser Alejandro González Iñárritu zadbał o każdy szczegół. O jakim filmie mowa? Birdman – film, który zainteresuje nie tylko fanów Batmana, ale też miłośników kina psychologicznego.

Główny bohater, Riggan Thomson, boryka się z drastyczną rzeczywistością. Niegdyś uwielbiany za odgrywanie roli superbohatera, po latach przerwy próbuje powrócić w wielkim stylu do świata gwiazd oraz odzyskać uznanie fanów i krytyków wystawiając sztukę na Broadway'u. Bycie aktorem, reżyserem i scenarzystą jednocześnie jest dla niego niezwykle stresujące. Na naszego bohatera wywierana jest presja z zewnątrz (producenci, wspomniani wcześniej krytycy i fani), jednak kluczową sprawą okazuje się jego psychika i przeszłość. W momentach najbardziej krytycznych pojawia się jego alter ego – Birdman, superbohater, który niegdyś dał mu przepustkę do wielkiej sławy.

 

Czytaj więcej...

Psychoza. I wszystko jasne.

Środa, 18.03.2015, wyd. nr 3.

1.2.psychoza

Całkiem niespodziewanie albo, jak to się częściej zdarza, powolutku, niepostrzeżenie, świat zaczyna wyglądać zupełnie inaczej. Dobrze znane sprzęty, miejsca, ludzie, których sposób mówienia i zachowanie były do niedawna oczywiste, wydają się teraz odmienione - przyciągają uwagę, zatrzymują wzrok, budzą niepokój. Rzeczywistość inaczej brzmi, pachnie, smakuje. Intensywniej. Zmiana nie pozwala czuć się bezpiecznie. W takim świecie można się pogubić. Proste czynności, wykonywane niemal automatycznie, wymagają zastanowienia. Atmosfera przypomina naładowaną elektrycznością ciszę przed burzą. Narasta niejasne poczucie, że coś zaraz musi się wydarzyć… I nagle wszystko staje się jasne! Luźne, niepowiązane dotychczas zdarzenia tworzą spójną całość. Ulga, spokój. Co z tego, że lekarze nazywają to psychozą…

Czytaj więcej...

Co oznaczają pojęcia "reverie", "odzwierciedlanie" i "rezonans" w analizie grupowej?

Poniedziałek, 16.03.2015, wyd. nr 2.

Artykuł specjalistyczny 

Reverie

Ostatnio miałem okazję do czytania kilka artykułów nt. tytułowych pojęć i ich dyskutowania w gronie analityków grupowych. (Dla jasności. Analiza grupowa to jedna ze szkół psychoterapii psychoanalitycznej, która ma zastosowanie w terapii grupowej.) I niestety - jak to bywa z tekstami psychoanalitycznymi – niejasnym dla mnie było na czym polegają różnice między tymi terminami (i jak się okazało dla kolegów też). Postanowiłem zatem w tym miejscu podać definicje tych pojęć i spróbować zmierzyć się z zestawieniem tych terminów w jednym miejscu.

Czytaj więcej...

Wstępniak #1 – czyli start bloga ośrodka PSYCHE PLUS

Piątek, 13.03.2015, wyd. nr 1.

wstępniak

Nigdy nie pisałem wstępniaka, a tym bardziej wstępu uroczystego otwierającego cały projekt. Trochę ich się naczytałem, to fakt, bo prasę czytam liczoną już pewnie w tonach późniejszej makulatury, ale żeby tak samemu usiąść i napisać? Dobrze, łapię się na tym, że piszę wstępniak w formie zapisu myśli, taki wstępniak fenomenologiczny. To może ten pierwszy paragraf zakończę słowami: bardzo mi miło Czytelniku, że dotarłeś na tę stronę i zapraszam do lektury bloga PSYCHE PLUS. Pozwól proszę, że przedstawię Ci jaki jest na niego pomysł.

Blog PSYCHE PLUS jest tworzony z myślą o osobach, które interesują tematy z dziedzin: psychoterapia, psychologia kliniczna i psychiatria.

Czytaj więcej...