Blog Psyche Plus

Psychologia jedzenia, czyli o tym, czy kolor talerza może wpływać na odbiór smaku jedzonej z niego potrawy. Część pierwsza

Czwartek, 30.05.2018, wyd. nr 48

nr16

Badania prowadzone w obrębie psychologii jedzenia cieszą się ostatnimi laty niemałym powodzeniem wśród naukowców. Zainteresowanie to nie dziwi, ponieważ pożywienie jest jednym z głównych aspektów funkcjonowania człowieka. Rozwój metod i narzędzi badawczych pozwala odkrywać coraz bardziej złożone zjawiska i zależności w tej dziedzinie. Aspektem będącym składową psychologii jedzenia, na którym chciałabym skupić się w poniższym tekście jest doznanie smakowe oraz możliwość jego modyfikacji poprzez działanie różnorodnych czynników.

 

Czytaj więcej...

Znaczenie ciała w psychoterapii

Poniedziałek, 11.04.2019, wyd. nr 47

nr47

Lekarz nie leczy złamania nogi, choroby nerek, płuc, serca, lecz chorego ze złamaną nogą, chorego z uszkodzeniem nerek itp. Nie chodzi tu o odmianę słów, lecz o praktyczną i dość banalną uwagę, że leczymy chorego człowieka, a nie chory narząd. Złamanie kończyny identyczne w lokalizacji stanowi inny problem lekarski u dwudziestoletniego chorego, niż u siedemdziesięcioletniego. Podobnie nie możemy mówić o chorobach „psychicznych” w przeciwstawieniu do chorób „somatycznych”. Pojęcie „chorej duszy” jest równie fałszywe jak pojęcie „chorego ciała”. Mamy do czynienia nie z chorym ciałem czy chorą duszą (psychiką), ale z chorym człowiekiem.

Antoni Kępiński, „Rytm życia”

 

Czytaj więcej...

"Jedzenie jest dla słabych ludzi". Internetowe społeczności pro-ana i pro-mia - zagrożenie czy pomoc w chorobie?

Piątek, 15.02.2019, wyd. nr 46

nr46

„Jedzenie jest dla słabych ludzi”; „Jeśli inni mówią Ci, że jesteś za chuda to Ci zazdroszczą”; „Jeśli inni widzą problem w Twoim stylu życia, to jest to ich problem, a nie Twój”. W "świecie motylków" (osoby należące do społeczności pro-ana nazywają siebie motylkami) można poczuć się rozumianym, akceptowanym i potrzebnym. Wspieranie się i chwalenie za przejawianie zachowań anorektycznych daje poczucie przynależności do grupy. Kto inny jak nie druga osoba zmagająca się z takimi samymi problemami zrozumie nasze myśli i uczucia? Stopniowo, niemal niezauważalnie, świat wirtualny zajmuje miejsce realnej rzeczywistości… Łatwo zapomnieć o tym jak bardzo jest niebezpieczny.

 

Czytaj więcej...

Wpływowi mieszkańcy naszego brzucha. Mikrobiota jelitowa a zaburzenia emocjonalne i psychiczne

Poniedziałek, 11.01.2019, wyd. nr 45

nr45

Ludzkie ciało jest gospodarzem ogromnej liczby różnorodnych drobnoustrojów (mikroorganizmów), które pełnią ważne i korzystne dla nas funkcje. O ile to, że oddziałują one na naszą fizjologię (np. uczestniczą w procesie trawienia) jest wiedzą powszechnie znaną, o tyle ich wpływ na nasze funkcjonowanie emocjonalne i zdrowie psychiczne może wydawać się czymś niejasnym i zaskakującym. Coraz większa liczba pojawiających się w ostatnich latach publikacji naukowych dotyczących zależności między mikroorganizmami a psychiką otwiera całkowicie nowy rozdział w psychiatrii i psychologii, a także powoli rozjaśnia nam tę fascynującą, acz wciąż zagadkową kwestię.

 

Czytaj więcej...

Ruch „body positive” – znaczenie, możliwości i ograniczenia

Poniedziałek, 15.11.2018, wyd. nr 44

nr44Żyjemy w czasach, gdzie każdy może podzielić się swoim życiem osobistym z innymi ludźmi poprzez portale społecznościowe. To tam codziennie widzimy setki zdjęć znajomych i obcych nam ludzi, którzy wpuszczają innych do swojego prywatnego, często intymnego życia. Od pewnego czasu na Instagramie, Twitterze czy Facebooku można zaobserwować rozwijający się ruch „body positive”. Jest to odpowiedź na promowany w mediach kanon piękna - nierealny i pełen filtrów. Ruch zachęca do życia w zgodzie z samym sobą oraz akceptacji swojego ciała. To brzmi idealnie. Momentami ta droga prowadzi jednak w ślepą uliczkę.

 

Czytaj więcej...

Kiedy i jak się pożegnać. Zakończenie procesu psychoterapeutycznego

Środa, 24.10.2018, wyd. nr 43

nr16

Zakończenie procesu terapeutycznego jest niezwykle ważnym etapem pracy terapeutycznej – zarówno dla pacjenta, jak i dla terapeuty. Wydaje się jednak, że często jest również tematem pomijanym, rzadko poruszanym. Decyzja o zakończeniu psychoterapii powinna być podjęta wspólnie przez pacjenta i terapeutę. Końcowa faza terapii jest nie mniej ważna niż inne – służy ona podsumowaniu efektów psychoterapii, wymaga zaadaptowaniu się do zmian, które zaszły w toku procesu w pacjencie i jego sytuacji życiowej, a często pozwala również na przepracowanie wcześniej niedostępnych tematów.

 

Czytaj więcej...

CYWILIZACJA W DEPRESJI

nr42 s
Depresja jest zaburzeniem psychicznym, którego wagi nie sposób przecenić. Według ustaleń Światowej Organizacji Zdrowia, z jego powodu cierpi powyżej 300 milionów ludzi i przynajmniej 1,5 miliona w samej Polsce1. Jeśli tylko uwzględnimy jeszcze najbliższych członków rodziny czy przyjaciół osób chorych, okaże się, jak astronomiczna jest liczba osób, na których życiu pośrednio lub bezpośrednio odciska się depresja.

Czytaj więcej...

Psychoterapia psychodynamiczna – podstawowe intuicje i zasady

Poniedziałek, 7.06.2018, wyd. nr 41

nr41

"Psychoterapia" - to tak poważnie i jednoznacznie brzmiące słowo w rzeczywistości jest pojęciem o wyjątkowo szerokim zakresie znaczeniowym. W jej ramach około trzy tysiące terapeutów w Polsce razem ze swoimi klientami wspólnie pracuje nad rozwiązywaniem ważkich problemów emocjonalnych, psychicznych lub życiowych [1]. Można powiedzieć jednak, że psychoterapia psychoterapii nierówna; każdy specjalista operuje bowiem w ramach jednego z teoretycznych nurtów, które często różnią się od siebie założeniami teoretycznymi, rozumieniem problemów i metodami pracy. Być może najlepiej rozpoznawalnym nurtem psychoterapii jest podejście psychoanalityczne (zwane także szerzej podejściem psychodynamicznym). Jego założycielem był słynny austriacki lekarz i neurolog Sigmund Freud. Innymi twórcami kładącymi podwaliny pod nurt psychoanalityczny byli Carl Gustav Jung, Alfred Adler, Melanie Klein i Jacques Lacan.

 

Czytaj więcej...

FIT czy KIT - czyli kilka słów o niebezpieczeństwach zdrowego odżywiania

Poniedziałek, 26.04.2018, wyd. nr 40

nr16

Nie jest oficjalnie uznawana za zaburzenie odżywiania. Nie znajdziemy jej w aktualnie obowiązujących klasyfikacjach chorób i zaburzeń psychicznych. Nie ma statystyk obrazujących wielkość problemu jaki stanowi. Wystarczy jednak zajrzeć do mediów społecznościowych, by uświadomić sobie w jak dużym stopniu może dotykać naszego społeczeństwa. Niebezpieczna niczym anoreksja, niełatwa do dostrzeżenia jak bulimia, równie utrudniająca funkcjonowanie co obsesyjno-kompulsywne objadanie się, a wciąż mało znana. Mowa o ortoreksji – obsesji zdrowego odżywiania.

 

Czytaj więcej...

Zrozumieć alpinistę? O biologicznych uwarunkowaniach pasji do sportów ekstremalnych

Poniedziałek, 08.03.2018, wyd. nr39

nr38

W obliczu niedawnych wydarzeń, nawet osoby, które do tej pory nie interesowały się wspinaczką górską natrafiły najpewniej na informacje o Tomaszu Mackiewiczu i Elisabeth Revol, próbujących zdobyć szczyt Nanga Parbat, czy o narodowej zimowej wyprawie na K2. Kiedy telewizja relacjonowała każdą chwilę akcji ratunkowej na Nanga Parbat i przekazywała najnowsze wieści od ekipy wspinaczy z K2, w internecie rozgorzały dyskusje, które zapewne nigdy nie zakończą się konkluzją odpowiadającą wszystkim zaangażowanym rozmówcom. Pośród wielu komentarzy ze słowami wsparcia, wyrażających wiarę w powodzenie wyprawy oraz podziw dla jej uczestników, mniej pochlebne osądy o takiej aktywności jak wspinaczka wysokogórska także nie były odosobnione. Negatywne opinie najczęściej klasyfikowały himalaistów jako skrajnych egoistów nastawionych na realizację indywidualnych potrzeb, którzy świadomie wystawiają się na ryzyko utraty życia, nie myśląc o swoich rodzinach, czy osobach, które ewentualnie ich ratując, narażają również siebie na niebezpieczeństwo.

 

Czytaj więcej...

Postanowienia noworoczne. Realizm i rozwój

Piątek, 29.12.2017, wyd. nr 38

nr38

Przed nami zabawa sylwestrowa, Nowy Rok i rozpowszechniona w naszej kulturze praktyka podejmowania postanowień noworocznych. Powszechnie decydujemy się zrzucić wagę, rozpocząć ćwiczenia, zainwestować w życie towarzyskie, starannie oszczędzać lub przeczytać jakąś liczbę książek. Nawet jeśli nie wszyscy decydujemy się sformułować jakieś własne postanowienie z okazji rozpoczęcia nowego roku kalendarzowego, z pewnością każdy z nas zna osoby podejmujące się tego wyzwania. Przypadłością tego zwyczaju jest też jednak – obecna w niezliczonych żartach – łatwość, z jaką porzucamy przyjęte postanowienia. Czy w takim razie warto podejmować postanowienia noworoczne? Co mówią na ten temat wyniki badań naukowych? I jeśli tak, w jaki sposób można zatroszczyć się o to, by ich realizacja wypadła lepiej?

 

Czytaj więcej...

„Smutno mi. Chyba mam depresję...” czyli kilka słów o (nie)zdrowiu psychicznym człowieka współczesnego cz. II

Poniedziałek, 10.11.2017, wyd. nr 37

nr16

Kiedy rozkłada nas choroba – pojawia się gorączka, kaszel, ból brzucha albo inne niepokojące objawy – często, zamiast iść prosto do lekarza, wybieramy drogę na skróty i o diagnozę pytamy „wujka Google”. W końcu to „specjalista” niemalże idealny – darmowy, dostępny o każdej porze dnia i nocy. Niestety, często na tym jego zalety się kończą. Internetowy doradca prezentuje w odpowiedzi na zapytanie chorego tysiące najróżniejszych diagnoz (od przeziębienia aż po rzadkie choroby śmiertelne), wśród których trudno jest znaleźć tę najbardziej prawdopodobną.

 

Czytaj więcej...

Psycholog, psycholog kliniczny, psychoterapeuta – czym się zajmują i czym się od siebie różnią?

Niedziela, 08.10.2017, wyd. nr 36

nr36

Osoba, która nie miała do tej pory do czynienia z nauką psychologii i zawodem psychologa może poczuć się nieco zagubiona zauważając, że na stronach poświeconych temu zagadnieniu pojawia się wiele określeń na, wydawałoby się, jeden, ten sam zawód. Oprócz podstawowego „psychologa” znajdziemy także „psychologa klinicznego”, czy „psychoterapeutę”. Czy te osoby mają taką samą wiedzę, czym się zajmują, czym się od siebie różnią? Na te pytania postaram się odpowiedzieć, przedstawiając również ścieżkę naukową i zawodową, którą musiały przebyć konkretne osoby, aby uzyskać taki tytuł.

 

Czytaj więcej...